Her şey Otomatik Çocuk Manuel

Her şey otomatik çocuk manuel

Bir spor salonuna üyeliğim var ve bu yüzden birçok insanla iletişim halindeyim. Geçenlerde bir kadın çocuğu ile yaşadığı problemler yüzünden çok sıkıntılı olduğunu bu yüzden yoga dersine katıldığını söyledi ve ardından: “aramızda çocuğu olmayan varsa aman sakın yapmasın! Ben artık tanımadığım insanlar ile asansörde falan karşılaşınca; evli değilseniz evlenmeyin, evliyseniz çocuk yapmayın diyorum” dedi.

Sadece o değil birçok kişi hele de ilk çocuğu olan, daha önce iş hayatı ve eğlence hayatı doyasıya olmuş insanların çocukları olduğunda; afalladığı, eve hapsolduğu ve aşırı can sıkıntısı çektiğine şahit oluyorum. Çok yakınımda da bir arkadaşım var oğlunun çok yaramaz olduğu için evden dışarı çıkamadığını söyledi. Bazen insanlar kendilerine de çok eziyet ediyor tabi… Sonuçta çocuk bir şekilde büyüyecek, önemli olan aile olarak ayak uydurmak birbirine.

Gelelim bu otomatik mevzusuna:

Cep telefonlarımız var, bir tıkla yemek söylüyoruz, tek tıkla ışıklarımızı yakıyoruz, ısıtıcımızı çalıştırıyoruz; tek telefonla yer ayırtıyor, tüm ihtiyaçlarımızı karşılıyoruz. Canımız sıkılıyor telefonumuz ile hemen bir oyun açıp anında eğleniyoruz… Arabamız ile her yere seyahat ediyoruz, elimiz sıcak sudan soğuk suya girmiyor.

Bir gün bir çocuğumuz oluyor:

  • Acıkıyor; yemek yapmak zorundayız ya da emzirmek…
  • Altını kirletiyor, ellerimizle temizlemek zorundayız…
  • Üstünü kirletiyor; belki günde 3 kere değiştirmek zorundayız… Bu sıralarda dışarıda olabiliriz onunla ve bir yer bulup üstünü değiştirmemiz gerekiyor.
  • Ağlıyor ve biraz daha ağlıyor… Tek tıkla her soruna çözüm bulan insan çocuğunu susturamıyor ve bunun verdiği zorlukla başa çıkamıyor, “neden susmuyor” diye kendi kendine sorular soruyor ve rahata alışan insan bu sorun karşısında eli ayağı bağlanıyor.
  • Çocuk sürekli sorular soruyor, internetten tek tıkla her şeyi bulan ve öğrenen insanoğlu, öğretmek ve açıklamak zorunda kalıyor, aşırı yük oluyor bu durum. Hızlıca çözümler bulmaya alışık; bu çözüme uzun uzun düşünüp yanıt bulmak zorunda kalıyor.
  • Sürekli bir yerlerden bir şeyler okuyan insanoğlu çocuk yere ellerini sürecek diye bazen ödü patlıyor bazen de “aman canım çocuk bu düşe kalka büyüyecek” deyip kendini rahatlatmaya çalışıyor ama nafile…

Annem anlatıyor: Eskiden bez yok, çamaşır makinası da yok her duruma elleriyle müdahale eden insanoğluna “çocuk “vız gelip tırıs geçiyor. Tek tık ile halledebileceği hiçbir şey yok hatta… Bunca dert arasında çocuk gerçekten de çocuk gibi yetişip gidiyor… du …

Belki farkında değiliz ama kolaya inanılmaz alışığız hatta çocuklara bakıyorum artık yürümüyorlar bile, havalı oyuncaklarının üstüne binip avmleri turluyorlar…

Annem benimle saatlerce oyun oynardı, bazen o çocuk ben anne olurdum zaman zaman… Teyp kültürü vardı o zaman ses kayıtlarımız var seneler öncesinin…

İnsanlar uğraşmak istemiyor ama birçok sebepten çocuk istiyorlar (saygı duyuyorum) ama bilin hayatınız otomatik, çocuğunuz manuel…

Yorum Yap